Julia

We waren nu voor de tweede dag in Italië, ik had nog niet echt de tijd genomen om rond te kijken. Ik slenterde wat door ons appartement heen. Het was heel erg groot en bijna alles was wit waardoor het een groot, licht en kalm gevoel gaf. De ramen stonden open, want het was hier heel erg warm, en ik kon de zee horen. Ik hield nu al van deze plek. Ik liep naar de kamer die aan de mijne grensde, hij was ruim en leeg. Een wand was bedenkt door een hele grote spiegel. Er zat ook een klein balkon aan de ruimte vast. Vanaf het moment dat ik de ruimte had gezien, had ik besloten dat ik mijn ballet lessen hier voort zou zetten. Ik had mijn viool (die overal mee naar toe ging) ook al hier neer gezet. Ik liep het balkon op. Ik kon de zee nu ruiken. Het was echt mooi hier. Ik steunde met mijn ellebogen op de gietijzeren leuning. Mijn blik dwaalde af naar de zee. Naar het witte strand, de zwemmende mensen en de lange pier. Ineens wist ik wat ik vandaag ging doen. Ik liep snel terug naar binnen, trok een paar witte Griekse sandalen aan en ging richting buiten. "Julia liefje, waar ga je heen?" vroeg mijn moeder. Haar stem kwam vanuit de keuken. Ik stak mijn hoofd om de hoek van de keukendeur. Mijn moeder stond gehurkt bij de oven, zo te zien bakte ze koekjes. "Ik ga een stukje lopen op de pier" zei ik met een glimlach. Mijn moeder keek blij op. "Het is hier echt heel mooi he?" Ik knikte met een dromerige blik. "Vanavond gaan we barbecuen, kom alsjeblieft optijd terug zodat je me kan helpen met de salades." zei ze. "Ja, is goed, moet ik nog iets halen?" Mijn moeder stond op en liep naar me toe. "Druiven, we hebben geen druiven." ze pakte haar portemonnee en duwde me een vijfje in mijn hand. "Haal er ook maar een ijsje van voor jezelf" Ze duwde een kus op mijn voorhoofd en gaf me een klein duwtje de keuken uit. "Dankjewel!" Opgewekt liep ik het appartement uit. Bijna huppelend ging ik richting het strand. "Vieste~ Ik hou van je" mompelde ik blij. Ik zag de pier al liggen. Het was niet de mooiste plek hier, daarvoor moest ik naar de andere kant, ik was nu meer bij het haven gedeelte. Vrolijk liep ik de pier op. Na een stukje wandelen kwam er een bocht in de pier. Ik liep de bocht uit en klauterde onhandig over de grote vierkante blokken aan de randen. Ik ging op een van de voorste zitten en staarde over zee. Ik zou hier de hele dag kunnen blijven, het was prachtig. Voordat ik het door had was de tijd al omgevlogen. Ik voelde mijn schouders prikken. Verdorie! Welke ezel gaat er dan ook zonder zonnebrandcrème naar buiten? Voorzichtig legde ik mijn handen op mijn schouders. Het was gloeiendheet. "Ugh!" Geïriteerd ging ik terug de pier op. Ik viste het geld van mijn moeder uit mijn zak en ging opzoek naar een supermarkt. Een kwartier lang sjokte ik door de kleine straatjes, zonder iets te vinden. Tot ik een ijssalon zag. "Haal er ook maar een ijsje van voor jezelf", hoorde ik mijn moeders woorden echoën in mijn hoofd. Ik stapte de salon binnen, er rinkelde een bel. Het was lekker cool hierbinnen. Voor me was aan lange toonbank, met de meeste verschillende ijssoorten die ik ooit bij elkaar had gezien. Ik zag niemand achter de toonbank staan. Er zou vast toch wel iemand zijn geweest die de rinkelende bel had gehoord?