Ian

Het was vandaag redelijk warm weer. Warm genoeg om zonder jas naar buiten te gaan in ieder geval. Gister had ik de hele dag de schaduw moeten opzoeken vanwege de hitte, maar dat was nu niet nodig. Ik was naar de haven die aan de Korsviksvägen lag gegaan, en daar de steigers opgelopen. Hier en daar dobberde er wat bootjes op het water, de haven was bijna leeg, het was mooi weer om het water op te gaan. Ik had mijn bergschoenen uit gedaan en mijn voeten bungelde nu in het water. Ik was nu een halve week op dit eiland, en ik vond het hier geweldig. Het was er rustig en het zat vol met verborgen plekjes waar de natuur nog haar eigen gang ging. Ze zouden mensen die overspannen zijn hierheen moeten sturen, drie dagen en ze zouden vast weer helemaal rustig en relaxed zijn in hun hoofden. Ik pakte een klein schriftje uit mijn rugzak en schreef op wat ik vandaag gedaan had. Ik was bij Fotöbron geweest, had daar veel foto's geknipt en daarna was ik naar de haven hier gelopen. Ik had de hele tijd in het cafeetje hier rondgehangen, met wat mensen geprobeerd een praatje aan te knopen en uiteindelijk was ik naar de steiger gegaan. Na een paar bladzijdes vol te hebben geschreven stopte ik het schriftje weg. Ik trok mijn voeten op uit het water en droogde ze af met een handdoek die standaard in mijn rugzak zat. Na wat gehannes met mijn schoenen liep ik de steiger af, op weg richting de Fotöbron, waar ik een zolder bij een kleine boer had gehuurd. Ik liep over de Skiftesvägen, naar de Egnahemsvägen, waar het huis lag waar ik dus logeerde. Het lag helemaal aan het einde van de straat, dicht bij Fotöbron. Ik zwaaide naar de eigenaar van het huis toen ik het erf op liep. Er liep een trap van buitenaf naar de zolder, wat ik erg fijn vond. Zo hoefde ik niet door het huis heen als ik naar mijn kamer wilde. Eigenlijk was het niet echt een trap, het was een houten ladder. Behendig klauterde ik naar boven. Ik liet me in het stro dat overal lag vallen en sloot mijn ogen. Ik was misschien wel een beetje moe geworden van het lopen van vandaag. Nog snel besloot ik een wekker te zetten zodat ik op tijd wakker zou worden om te eten. Niet veel later doezelde ik in slaap.