Mijn kont was al zo'n beetje gevoelloos toen de bus eindelijk stopte in Stockholm. Ik had de halve reis dan wel geslapen, maar uitgerust voelde ik me niet. De wegen in Zweden waren hobbelig en ongelijk, en iedere keer dat de bus over een hobbeltje racete was ik wakker geschrokken. Na me even uitgerekt te hebben en een broodje te hebben gegeten kocht ik een treinkaartje en slenterde naar het perron. Ik wierp een vlugge blik op de stationsklok. Ik had nog elf minuten voordat mijn trein naar Göteborg vertrok. Ik zuchtte bij het vooruitzicht op nog eens drie uur en een kwartier in de trein en hoopte vurig dat de trein comfortabeler was dan de bus. Ik plukte nog eens het papiertje uit mijn jaszak waar mijn reisplanning opgekrabbeld was. In Göteborg moest ik de bus pakken naar Lilla Varholmen. Vanaf daar moest ik dan op de pond naar Hönö Pinan färjeläge nemen en vanaf daar zouden mijn opa en oma me op komen halen met de auto. Dan was het nog maar een klein kwartier naar hun huisje aan de zuidkust van het eiland Fotö. Vlakbij de Fotöbron, de brug naar het eiland Hönö. Toen ik klein was was in er één keer geweest, maar ik kon me er niets meer van herinneren. Wel had ik ieder jaar op mijn verjaardag een kaartje van mijn opa en oma gekregen, en soms was het een ansichtkaart van de Fotöbron, of het uitzicht op het Kattegat. Het lanschap leek er adembenemend mooi te zijn en ik kon niet wachten om het met eigen ogen te zien, alleen jammer dat het zo afgelegen was. Waarschijnlijk was er niet eens internet. Maar ik kon natuurlijk altijd naar Sunny, Fly en Julia schrijven, en in geval van nood kon ik via de brug naar Hönö om een internetcafé te zoeken. Plotseling kwam de wachtende mensenmassa in beweging. De trein naar Göteborg reed denderend het station binnen. Ik hees mijn rugzak op mijn schouders en pakte de koffer die naast me stond. Behendig sprong ik in het gammele treinstel en zocht een plekje bij het raam. Ik gaapte vermoeid. Nog maar een paar uur voordat ik in een bed kon kruipen. Ik hoopte maar dat het zacht zou zijn.
Nee, ik heb heus niet de hele reis opgezocht met Google Maps. En nee, ik heb ook heus niet de plek waar haar grootouders wonen gevonden door op Mapcrunch Zweden af te struinen. Ik weet niet hoe je daarbij komt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten