Butterfly

Dag 5

"Alsjeblieft, Sunny! Alsjeblieft, ga in mijn plaats!" Sunny giechelde wat ongemakkelijk. "Ik denk dat ze dat wel doorhebben hoor." "Welnee!" riep ik wanhopig. "We trekken je een grote trui met capuchon aan, hoge hakken, en dan krullen we je haren en schmincken we sproeten op je gezicht. Niemand die het doorheeft!" "Het is maar voor zes weken..." zei Sunny, in een dappere poging om me op te vrolijken. Ik liet me achterover vallen op Sunny's bed. "Zes weken zonder jullie." jammerde ik. "We hebben de armband!" zei Sunny optimistisch. Ik kwam half overeind. "Dat is waar." "Hyun Sun!" klonk een mannenstem van beneden. "Butterfly's ouders zijn hier, ze moeten naar het vliegveld." Ik liet me weer achterover vallen en trok het kussen over mijn hoofd. "Je moet je vader echt afleren me zo te noemen Sunny." mompelde ik van achter het kussen. Sunny pakte mijn pols en trok me overeind. "Kom op Fly, straks mis je je vlucht nog." Met tegenzin kwam ik overeind. "Ik hoop het."
Mijn moeder stond in de deuropening van het kleine huisje van de familie Hyeong. "Kom op Buttercups, de anderen zijn er al helemaal klaar voor!" kraaide mijn moeder in haar hoge, zangerige stem. Haar nickname voor me was zowaar nog erger dan mijn echte naam. Ik gluurde om haar heen en zag Honeybee en King al in de auto zitten. Mijn vader zat achter het stuur. Ik slaakte een diepe zucht en wendde me tot Sunny. "Ik zal je missen, Zonnetje." zei ik zachtjes, terwijl ik Sunny tegen me aantrok. "Ik jou ook hoor, Vlindertje." zei Sunny plagerig. "Maar we schrijven en mailen." voegde ze er serieuzer aan toe. Na een lange omhelzing liep ik achter mijn moeder aan naar de auto. Ik ging naast Honeybee zitten en klikte mijn gordel vast. Sunny stond nog zwaaiend in de deuropening. Ik zwaaide terug totdat ze uit het zicht verdween. "Mam, Butterfly is lesbisch." zei King ineens, zonder op te kijken van zijn Nintendo DS. Ik zuchtte. "Hoe kom je daar nou weer bij?" King speelde onverstoorbaar door. "Ze kan niet zonder haar vriendinnen, dus ze is op ze." Ik trok een wenkbrauw op. "Op alledrie? Nou, dat zou gezellig zijn." "Mammie, wat is lesbisch?" vroeg Honeybee nieuwsgierig. Mijn moeder haalde haar neus op. "Lesbisch is vies." zei ze streng. "Dat is alles wat je hoeft te weten." "Maar wat is het dan, mammie?" Honeybee was nog niet tevreden. "Lesbisch is als twee meiden het met elkaar doen." mompelde King ongeïnteresseerd. Honeybee keek haar broer geïntrigeerd aan. "Wat doen ze dan met elkaar?" "Genoeg, kinderen." riep mijn moeder streng. Ik zuchtte opnieuw en keek vermoeid uit het raam. Dit zouden zes hele lange weken gaan worden. Een tijdje bleef het stil in de auto, tot Honeybee na een tijdje toch besloot de stilte te verbreken. "Mammie... Sarah zorgt voor Cupcakes toch?" Mijn moeder keek achterom. "Ja, snoepje. Ze zal heel goed voor haar zorgen." Honeybee trok een pruillipje. "Maar wat nou als ze me mist?" Mijn moeder stak een arm vol rinkelende armbanden uit en aaide Honeybee over haar blonde hoofdje. "Ze zal je zeker missen, suikerklontje. Maar dat geeft niks, want Cupcakes weet ook wel dat je snel weer terug komt. Ze weet dat je haar nooit in de steek zou laten." Honeybee glimlachte en verdiepte zich weer in haar tijdschrift. Ik dacht aan Jytte en Julia. Die moesten nu allebei inmiddels op hun plaats van bestemming zijn. Zweden, Italië... Voor de zoveelste keer wenste ik dat ik met één van hen mee had gekund.